Gisteren heb ik het ontwerp gepresenteerd voor het buitenterrein van de locatie Quintus van Dr. Nassau College in Assen. En dat werd zeer enthousiast ontvangen. Afgelopen weken rustig gewerkt aan een uitgebalanceerd ontwerp. Opgebouwd uit cirkelvormen en ovalen met daar doorheen een strakke rechte lijn die als een soort 'catwalk' of wandelpromenade kan fungeren. De rechte lijn loopt richting de ingang van het schoolgebouw en maakt daarmee gelijk verbinding tussen binnen en buiten.
Als landart kunstenaar probeer ik op verschillende manieren de natuur (veel groen) een duidelijk onderdeel te laten zijn. Ook de 'omlijsting' van het buitenlokaal / openlucht theater is geïnspireerd op de natuur: de staande open paneelvormen van cortenstaal hebben als basis een bladnerf motief.
Nu op naar de volgende stap. Eerst intern binnen de school de handen op elkaar voor dit ontwerp en vervolgens om tafel met een hovenier om het geheel daadwerkelijk te realiseren ...
De 3D schetsen zijn gemaakt door dochter Babet.
Helderrood is een blog over beeldende kunst. Atelier Helderrood is de creatieve onderneming van Ellen Kroeze en Dick Lubbersen in Emmen, Drenthe. Kunst, workshops, cursussen, teambuilding en creatieve sessies.
Posts tonen met het label landschapskunst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label landschapskunst. Alle posts tonen
woensdag 24 januari 2018
dinsdag 28 november 2017
Opdracht buitenterrein Dr. Nassau College Quintus - met landart als kunstzinnige input
Mooie uitdagende opdracht gekregen voor een deel van het groene buitenterrein bij Dr. Nassau College in Assen (locatie Quintus). Een groen ingevuld veld tegenover de hoofdingang en voor de sportvelden is nu voorzien van gras en een viertal strakke bomenrijen. Misschien niet echt spannend, wel mooi aansluitend bij het lijnenspel van het hoofdgebouw. Dat is de bestaande situatie.
Hiervoor mag ik een kunstzinnig ontwerp (op basis van landart, landschapskunst) ontwikkelen. Niet geheel vrij, ik heb een hele lijst met wensen en uitgangspunten meegekregen van medewerkers en leerlingen van Dr. Nassau en van betrokken buurtbewoners. Want het terrein is ook voor hen toegankelijk.
Enkele uitgangspunten: gezond (sportief en bewegen), groen, verbinding met de school (binnen - buiten), géén hangplek, open, buitenlokaal etc. Uitdagend om zoveel mogelijk wensen te honoreren in een spannend ontwerp. Maar dat gaat vast en zeker lukken. De eerste ideeën zijn er al ...
Hiervoor mag ik een kunstzinnig ontwerp (op basis van landart, landschapskunst) ontwikkelen. Niet geheel vrij, ik heb een hele lijst met wensen en uitgangspunten meegekregen van medewerkers en leerlingen van Dr. Nassau en van betrokken buurtbewoners. Want het terrein is ook voor hen toegankelijk.
Enkele uitgangspunten: gezond (sportief en bewegen), groen, verbinding met de school (binnen - buiten), géén hangplek, open, buitenlokaal etc. Uitdagend om zoveel mogelijk wensen te honoreren in een spannend ontwerp. Maar dat gaat vast en zeker lukken. De eerste ideeën zijn er al ...
woensdag 7 september 2016
Proefopstelling 'Pootje baden' bij de Grote Rietplas
Proefopstelling bij de Grote Rietplas gemaakt met zes stoelen en vijf paar schoenen van het kunstproject 'Pootje baden'. Het complete project met 26 stoelen en vijftien paar schoenen is zondag a.s. te zien in De Helderse Vallei bij Den Helder tijdens het MOOOISTE Landschapsfestival.
vrijdag 2 september 2016
MOOOISTE Landschapsfestival Den Helder
Volgende week presenteert Atelier|Helderrood twee landschapsprojecten tijdens het MOOOISTE Landschapsfestival in de Helderse Vallei bij Den Helder.
Het kunstproject 'Pootje baden' en het project 'Hier ben ik thuis'.
MOOOISTE Landschapsfestival
Zondag 11 september 2016 | 11.00 - 17.00 uur
De Helderse Vallei | Den Helder
moooiste.nl
Onze projecten zijn gesponsord door de Provincie Noord-Holland!
Het kunstproject 'Pootje baden' en het project 'Hier ben ik thuis'.
MOOOISTE Landschapsfestival
Zondag 11 september 2016 | 11.00 - 17.00 uur
De Helderse Vallei | Den Helder
moooiste.nl
Onze projecten zijn gesponsord door de Provincie Noord-Holland!
Labels:
Atelier|Helderrood,
Den Helder,
Dick Lubbersen,
Ellen Kroeze,
Helderse Vallei,
kunstprojecten,
landart,
landschapskunst,
MOOOISTE,
Moooiste landschapsfestival,
Provincie Noord-Holland
Locatie:
Den Helder, Nederland
donderdag 11 augustus 2016
Criss Cross
vrijdag 24 juni 2016
Hier ben ik thuis - locatie Bergen NH
‘Hier ben ik thuis’ staat symbool voor een plaats waar je je op je gemak
voelt, welkom bent, jezelf kunt zijn en waar je graag komt.
Of het nu je eigen huis is of ergens anders, de plek en de omgeving geven
je een geborgen gevoel.
Labels:
art in nature,
Atelier|Helderrood,
Bergen NH,
de natuur als atelier,
Dick Lubbersen,
Hier ben ik thuis,
kunstinstallatie,
landart,
landschapskunst
Locatie:
Bergen, Nederland
Food for thought - in het landschap
Food for thougt – ‘stof tot nadenken’. Het is de tijd waarin we leven. Niets is zeker, alles kan morgen anders zijn. Het huis als houvast is ook niet meer een zekerheid. Toch is thuis de basis, de plek waar je wilt zijn, waar je je prettig en geborgen voelt. Een plek die je veel waard is, die je wilt delen met je liefde, je gezin, je familie en je vrienden. De huisjes zijn gemaakt van vet en vogelzaden, om gegeten te worden.
zaterdag 7 februari 2015
donderdag 21 augustus 2014
Fort voor het water - Jeroen van Westen
Landschapskunst om de hoek: niet ver van Emmen, tussen de dorpen Roswinkel en Emmer-Compascuum is in 2000 het landart kunstwerk Fort voor het water gerealiseerd. Mooi aan de rand van de meanderende Runde. Dit werk van kunstenaar Jeroen van Westen is tussen 1996 en 2000 ontwikkeld.
Nu de spons van het hoogveen er niet meer is, en de landbouw het waterpeil afdwingt, is de waterkwaliteit in het gebied enorm teruggelopen, is water vrijwel onzichtbaar geworden. In het plan ‘Was getekend, de Runde’ wordt een waterloop voorgesteld waarin gebiedseigen water een bedding volgt op basis van verdwenen en nog levende verhalen en verlangens. Het Fort voor het Water nodigt deze nieuwe waterloop uit, koestert, en voedt. Het Fort is een plaats waar feesten gegeven kunnen worden, theater gespeeld, performances gehouden: alles midden in een hoopvol landschap.
Tekst WikiPedia
Het Fort voor het water is een kunstwerk, een vorm van land art, van Jeroen van Westen, gelegen tussen Emmer-Compascuum en Roswinkel. Het maakt deel uit van het kunstproject Was getekend, de Runde en vormde in 2005 het enige gerealiseerde kunstwerk ervan. Het ligt in een, in het kader van dit kunstwerk aangelegde, meander van de Nieuwe Runde. Het kunstwerk bestaat uit de volgende elementen: aarde, water, cortenstaal, lexaanplaten, waterpomp en een knuppelpad.
Fort voor het water ligt op de plaats van het voormalige Fort Roswinkel dat deel uitmaakte van de verdedigingslinie in het Bourtangermoeras. De naam van het kunstwerk en de wallen die het omgeven verwijzen naar dit voormalige fort.
Binnen de wallen liggen ijzeren platen met daarop woorden die bij het veengebied horen, zoals verdwijnende dialectwoorden en woorden die de maaginhoud benoemen van het veenlijk van Erica, die voornamelijk bestond uit de resten van planten en dieren van het toenmalige veengebied. Het kunstwerk is te gebruiken als openluchttheater. Bij het waterschap kan men volgens het begeleidende informatiebord hiervoor toestemming vragen.
Tekst van Jeroen van Westen
Een portret van het nu vrijwel verdwenen hoogveen, daar waar tot ongeveer 1920 de Roswinkeler schans was gelegen. Ten tijde van de aanleg van deze schans was er sprake van bedreiging door een vijand. De vijand is er niet meer, wel is er een slachtoffer na het afgraven van het veen: water.Nu de spons van het hoogveen er niet meer is, en de landbouw het waterpeil afdwingt, is de waterkwaliteit in het gebied enorm teruggelopen, is water vrijwel onzichtbaar geworden. In het plan ‘Was getekend, de Runde’ wordt een waterloop voorgesteld waarin gebiedseigen water een bedding volgt op basis van verdwenen en nog levende verhalen en verlangens. Het Fort voor het Water nodigt deze nieuwe waterloop uit, koestert, en voedt. Het Fort is een plaats waar feesten gegeven kunnen worden, theater gespeeld, performances gehouden: alles midden in een hoopvol landschap.
Tekst WikiPedia
Het Fort voor het water is een kunstwerk, een vorm van land art, van Jeroen van Westen, gelegen tussen Emmer-Compascuum en Roswinkel. Het maakt deel uit van het kunstproject Was getekend, de Runde en vormde in 2005 het enige gerealiseerde kunstwerk ervan. Het ligt in een, in het kader van dit kunstwerk aangelegde, meander van de Nieuwe Runde. Het kunstwerk bestaat uit de volgende elementen: aarde, water, cortenstaal, lexaanplaten, waterpomp en een knuppelpad.
Fort voor het water ligt op de plaats van het voormalige Fort Roswinkel dat deel uitmaakte van de verdedigingslinie in het Bourtangermoeras. De naam van het kunstwerk en de wallen die het omgeven verwijzen naar dit voormalige fort.
Binnen de wallen liggen ijzeren platen met daarop woorden die bij het veengebied horen, zoals verdwijnende dialectwoorden en woorden die de maaginhoud benoemen van het veenlijk van Erica, die voornamelijk bestond uit de resten van planten en dieren van het toenmalige veengebied. Het kunstwerk is te gebruiken als openluchttheater. Bij het waterschap kan men volgens het begeleidende informatiebord hiervoor toestemming vragen.
Landart in Flevoland 6 - Exposure van Antony Gormley
Het stond al jaren op het verlanglijstje: de landart kunstwerken van de provincie Flevoland eens in het echt zien. Ik ken ze al jaren vanaf de foto's en internet. Maar afgelopen dinsdag ben ik er met een groepje medewerkers van de Provincie Drenthe en onder de begeleiding van Sophie van Steenderen van DestinationArt dan eindelijk geweest. Prachtig om ze te 'beleven', voorzien van alle informatie die de kunstwerken nog interessanter maken en niet te vergeten met de 'collega's voor één dag' die ook zeer geïnteresseerd waren.
Exposure van Antony Gormley
Tekst van Flevoland Erfgoed
Op de strekdam bij de Houtribsluizen in Lelystad, op de grens van water en nieuw landis in de zomer van 2010 het zesde landschapskunstwerk van Flevoland geplaatst. Het kunstwerk Exposure, ook wel de hurkende man genoemd, is ontworpen door de Engelse kunstenaar Antony Gormley. Het 26 m. hoge kunstwerk is gebouwd op de werkplaats van de firma Had Fab Ltd in Schotland. Gormley heeft voor dit bedrijf gekozen omdat de constructie van het kunstwerk doet denken aan een elektriciteitsmast, dat tot de hoofdtaak van de firma behoort. 'Exposure' bestaat uit 1800 unieke profielen van thermisch verzinkt staal. Het verzinken van staal zorgt ervoor dat het materiaal langer houdbaar en dus duurzaam is. Voor het vervoer van het 60.000 kilo wegende kunstwerk naar Nederland zijn zeven vrachtwagens nodig.
In 2001 kreeg de gemeente Lelystad van de Provincie Flevoland geld om een kunstwerk aan te kopen. De gemeente Lelystad besloot na de oriëntatiefase in 2005 een opdracht te verstrekken aan Antony Gormley voor het ontwerpen van een landschapskunstwerk in een stedelijke omgeving voor Lelystad.
Het definitieve ontwerp werd door Gormley in 2007 aan Lelystad aangeboden en vervolgens werd eind 2007 het proces van de uitvoering in gang gezet. Voordat tot uitvoering kon worden overgegaan zijn diverse aspecten van het ontwerp getoetst. Zo mag bijvoorbeeld de constructie van de strekdam niet worden aangetast en moest rekening worden gehouden met de windbelasting op het kunstwerk, zonder dat de open structuur van het ontwerp teveel zou worden aangetast. Ook de constructie van het kunstwerk dat met een zeer geavanceerd softwareprogramma is ontworpen zelf moest worden getest. Omdat de aanvraag voor de bouwvergunning van de sculptuur op de strekdam tot januari 2009 heeft geduurd, kon het productieproces van Exposure pas in februari 2009 van start gaan. In de zomer van 2009 is de fundering van 8 prefab betonplaten en 24 betonkolommen op de strekdam aangebracht.
Gormley maakt voor zijn ontwerpen eerst schetsen, tekeningen en computermodellen en bedenkt vervolgens een verhaal bij het kunstwerk. Gefascineerd door de maakbaarheid van de nieuwe polder liet Gormley zich voor dit gigantische kunstwerk inspireren door her maagdelijke landschap. Iets te kunnen scheppen zonder verwijzing naar de historie van de locatie maakt Flevoland voor hem een bijzondere plek.
Gormley neemt vaak de meest basale kunstvorm tot uitgangspunt voor zijn werk: het afbeelden van de mens, waarbij hij de verhouding van zijn eigen lichaam tot de omringende ruimte als uitgangspunt heeft genomen. “Ik probeer elke keer weer uit te werken hoe we een lichaam opnieuw uit kunnen vinden niet als ding, maar als plek. Hoe kunnen we de realiteit tussen ruimte en massa zien? Want dat is de richting die Lelystad me opstuurt”. Gormley zag het als uitdaging een kunstwerk te creëren dat van afstand als duidelijke vorm te definiëren is, maar tegelijkertijd lokt als bestemming. Van veraf is 'Exposure' duidelijk herkennen als transparante menselijke vorm. Hoe dichterbij het werk hoe abstracter.
De kunstenaar zelf heeft het kunstwerk op 17 september 2010, in samenwerking met gedeputeerde R. van Diessen van de provincie Flevoland en wethouder J. Fackeldey van Lelystad, onthuld.
Bron: Exposure, uitgave Gemeente Lelystad, 2009 en Stadsbulletin 28 mei 2010. Anthony Gormley in Kunstland van de Avro, 16 mei 2009.
Antony Mark David Gormley is op 30 augustus 1950 geboren in Hampstead (Groot-Brittannië).
Gormley groeide op in Hampstead. Hij studeerde van 1968 tot 1971 archeologie, antropologie en kunstgeschiedenis aan het Trinity College, Cambridge, waarna hij naar India en Sri Lanka ging om zich te verdiepen in het Boeddhisme. Teruggekeerd in Londen, drie jaar later in 1974, zette Gormley zijn studie voort aan de Central School of Art (nu bekend als Central Saint Martins College of Art and Design) en het Goldsmiths College, deed een postgraduate studie beeldhouwkunst tussen 1977 en 1979 aan de Slade School of Art, University College London.
Gormley woont en werkt in Londen en wordt gerekend tot de top van de hedendaagse beeldend kunstenaars. Gedurende de laatste 25 jaar heeft Antony Gormley de menselijke figuur in de beeldhouwkunst een nieuwe betekenis gegeven, waarbij hij de verhoudingen van zijn eigen lichaam als uitgangspunt heeft genomen. Zijn meest bekende werken zijn: Angel of the North, een enorme sculptuur bestemd voor de openbare ruimte, als landmark in Gateshead, waartoe opdracht werd gegeven in 1995 en geplaatst in 1998 en Another Place (1997), bestaande uit meerdere figuren, op Crosby Beach bij Liverpool.
Exposure van Antony Gormley
Op de strekdam bij de Houtribsluizen in Lelystad, op de grens van water en nieuw landis in de zomer van 2010 het zesde landschapskunstwerk van Flevoland geplaatst. Het kunstwerk Exposure, ook wel de hurkende man genoemd, is ontworpen door de Engelse kunstenaar Antony Gormley. Het 26 m. hoge kunstwerk is gebouwd op de werkplaats van de firma Had Fab Ltd in Schotland. Gormley heeft voor dit bedrijf gekozen omdat de constructie van het kunstwerk doet denken aan een elektriciteitsmast, dat tot de hoofdtaak van de firma behoort. 'Exposure' bestaat uit 1800 unieke profielen van thermisch verzinkt staal. Het verzinken van staal zorgt ervoor dat het materiaal langer houdbaar en dus duurzaam is. Voor het vervoer van het 60.000 kilo wegende kunstwerk naar Nederland zijn zeven vrachtwagens nodig.
In 2001 kreeg de gemeente Lelystad van de Provincie Flevoland geld om een kunstwerk aan te kopen. De gemeente Lelystad besloot na de oriëntatiefase in 2005 een opdracht te verstrekken aan Antony Gormley voor het ontwerpen van een landschapskunstwerk in een stedelijke omgeving voor Lelystad.
Het definitieve ontwerp werd door Gormley in 2007 aan Lelystad aangeboden en vervolgens werd eind 2007 het proces van de uitvoering in gang gezet. Voordat tot uitvoering kon worden overgegaan zijn diverse aspecten van het ontwerp getoetst. Zo mag bijvoorbeeld de constructie van de strekdam niet worden aangetast en moest rekening worden gehouden met de windbelasting op het kunstwerk, zonder dat de open structuur van het ontwerp teveel zou worden aangetast. Ook de constructie van het kunstwerk dat met een zeer geavanceerd softwareprogramma is ontworpen zelf moest worden getest. Omdat de aanvraag voor de bouwvergunning van de sculptuur op de strekdam tot januari 2009 heeft geduurd, kon het productieproces van Exposure pas in februari 2009 van start gaan. In de zomer van 2009 is de fundering van 8 prefab betonplaten en 24 betonkolommen op de strekdam aangebracht.
Gormley maakt voor zijn ontwerpen eerst schetsen, tekeningen en computermodellen en bedenkt vervolgens een verhaal bij het kunstwerk. Gefascineerd door de maakbaarheid van de nieuwe polder liet Gormley zich voor dit gigantische kunstwerk inspireren door her maagdelijke landschap. Iets te kunnen scheppen zonder verwijzing naar de historie van de locatie maakt Flevoland voor hem een bijzondere plek.
Gormley neemt vaak de meest basale kunstvorm tot uitgangspunt voor zijn werk: het afbeelden van de mens, waarbij hij de verhouding van zijn eigen lichaam tot de omringende ruimte als uitgangspunt heeft genomen. “Ik probeer elke keer weer uit te werken hoe we een lichaam opnieuw uit kunnen vinden niet als ding, maar als plek. Hoe kunnen we de realiteit tussen ruimte en massa zien? Want dat is de richting die Lelystad me opstuurt”. Gormley zag het als uitdaging een kunstwerk te creëren dat van afstand als duidelijke vorm te definiëren is, maar tegelijkertijd lokt als bestemming. Van veraf is 'Exposure' duidelijk herkennen als transparante menselijke vorm. Hoe dichterbij het werk hoe abstracter.
De kunstenaar zelf heeft het kunstwerk op 17 september 2010, in samenwerking met gedeputeerde R. van Diessen van de provincie Flevoland en wethouder J. Fackeldey van Lelystad, onthuld.
Bron: Exposure, uitgave Gemeente Lelystad, 2009 en Stadsbulletin 28 mei 2010. Anthony Gormley in Kunstland van de Avro, 16 mei 2009.
Antony Mark David Gormley is op 30 augustus 1950 geboren in Hampstead (Groot-Brittannië).
Gormley groeide op in Hampstead. Hij studeerde van 1968 tot 1971 archeologie, antropologie en kunstgeschiedenis aan het Trinity College, Cambridge, waarna hij naar India en Sri Lanka ging om zich te verdiepen in het Boeddhisme. Teruggekeerd in Londen, drie jaar later in 1974, zette Gormley zijn studie voort aan de Central School of Art (nu bekend als Central Saint Martins College of Art and Design) en het Goldsmiths College, deed een postgraduate studie beeldhouwkunst tussen 1977 en 1979 aan de Slade School of Art, University College London.
Gormley woont en werkt in Londen en wordt gerekend tot de top van de hedendaagse beeldend kunstenaars. Gedurende de laatste 25 jaar heeft Antony Gormley de menselijke figuur in de beeldhouwkunst een nieuwe betekenis gegeven, waarbij hij de verhoudingen van zijn eigen lichaam als uitgangspunt heeft genomen. Zijn meest bekende werken zijn: Angel of the North, een enorme sculptuur bestemd voor de openbare ruimte, als landmark in Gateshead, waartoe opdracht werd gegeven in 1995 en geplaatst in 1998 en Another Place (1997), bestaande uit meerdere figuren, op Crosby Beach bij Liverpool.
Labels:
Anthony Gormley,
Exposure,
Flevoland,
landart,
landschapskunst,
Lelystad
Locatie:
Lelystad, Nederland
Landart in Flevoland 5 - Polderland garden of Love and Fire van Daniel Liebeskind
Het stond al jaren op het verlanglijstje: de landart kunstwerken van de provincie Flevoland eens in het echt zien. Ik ken ze al jaren vanaf de foto's en internet. Maar afgelopen dinsdag ben ik er met een groepje medewerkers van de Provincie Drenthe en onder de begeleiding van Sophie van Steenderen van DestinationArt dan eindelijk geweest. Prachtig om ze te 'beleven', voorzien van alle informatie die de kunstwerken nog interessanter maken en niet te vergeten met de 'collega's voor één dag' die ook zeer geïnteresseerd waren.
Polderland garden of Love and Fire van Daniel Liebeskind
Helaas verkeerd het kunstwerk in slecht onderhouden staat.
Tekst van Flevoland Erfgoed
In Pampushout ligt het landschapskunstwerk ‘Polderland Garden of Love and Fire'. Het is ontworpen door architect Daniel Libeskind. Libeskind heeft met kanalen en wandelpaden ingegrepen in de natuur en maakte een tuin voor meditatie. Hij ontwikkelde het idee voor de tuin naar aanleiding van de tentoonstelling ‘Fuente’ in de Nieuwe Kerk in Amsterdam, georganiseerd in 1991 ter ere van de vierhonderdste sterfdag van de Spaanse dichter-mysticus Juan de la Cruz . Het kunstwerk verwijst naar een gedicht van De la Cruz, 'De levende vlam van de liefde'.
Daniel Libeskind bouwde het kunstwerk op uit vijf lijnen. Drie smalle kanalen verbinden denkbeeldig de drie Europese steden Almere, de locatie van het kunstwerk, Berlijn, de woonplaats van Libeskind en Salamanca, de geboortestad van Juan de la Cruz. De drie kanalen worden doorsneden door een betonnen strip waarop in het grind een labyrintachtige aluminium sculptuur geplaatst is. De sculptuur symboliseert het zoeken naar de zin van het menselijk bestaan. De vijfde lijn is een wandelpad met bruggen over de kanalen.
Lijnen spelen een belangrijke rol in het werk van Libeskind. De lijn staat voor de grens maar tegelijkertijd voor de verbinding. Zo verbeeld de lijn onder meer de onderlinge relaties tussen mensen en instellingen in de samenleving. Polderland Garden of Love and Fire’ is een plek om te reflecteren op het verleden en te dromen over een betere toekomst.
Daniel Libeskind is op 12 mei 1946 in het Poolse Łódź geboren uit een huwelijk van twee Joodse Holocaust-overlevenden. In 1957 vertrokken zij naar Israël. In 1960 emigreerde de familie naar de Verenigde Staten, waar Libeskind vijf jaar later Amerikaans staatsburger werd. Hij studeerde muziek in Israël en New York, stond als accordeonvirtuoos op de bühne en verliet vervolgens de muziek om architect te worden. Van 1965 – 1970 studeerde Libeskind architectuur aan de Cooper Union School for Architecture in New York en van 1970 – 1972 geschiedenis en architectuurtheorie aan de Universiteit van Essex in Engeland, Groot Brittannië. Sinds 1989 woont en werkt Daniel Libeskind in Berlijn. Libeskind laat zich in zijn werk vaak inspireren door de schilderkunst, de muziek en de wiskunde, maar ook door de historische context van een locatie. In veel van zijn werk speelt de leegte, het niet-aanwezige een grote rol. Libeskind is gefascineerd door de lijn, niet alleen als geometrisch principe maar ook als een uitdrukking van de loop van het leven. Hij ontwierp onder meer het Jüdisches Museum Berlin en het Imperial War Museum te Salford (GB). Ook ontwierp hij voor het Royal Ontario Museum in Canada het Michael Lee-Chin Crystal. Met zijn reputatie als architect van het gedenken was Libeskind de aangewezen man om het World Trade Centre te herbouwen. Op voorspraak van Gouverneur Pataki won hij de prijsvraag uiteindelijk ook, hoewel de jury in eerste instantie voor Ravel Viñoly koos. Het hoofdgebouw, de Freedom Tower, wordt een toren van 514 meter hoog. Het wordt de eerste keer dat Libeskind zich aan een wolkenkrabber waagt. In 1989 heeft hij op verzoek van de gemeente Groningen het masterplan ontworpen voor het project Stadsmarkering, ter gelegenheid van het 950-jarig bestaan van de stad Groningen in 1990. Van tien ontwerpers, onder wie ook Libeskind, zijn rond en in de stad werken geplaatst. Van Libeskind is in 1997 bij Almere het landschapskunstwerk Polderland Garden of Love and Fire onthult.
Polderland garden of Love and Fire van Daniel Liebeskind
Helaas verkeerd het kunstwerk in slecht onderhouden staat.
Tekst van Flevoland Erfgoed
In Pampushout ligt het landschapskunstwerk ‘Polderland Garden of Love and Fire'. Het is ontworpen door architect Daniel Libeskind. Libeskind heeft met kanalen en wandelpaden ingegrepen in de natuur en maakte een tuin voor meditatie. Hij ontwikkelde het idee voor de tuin naar aanleiding van de tentoonstelling ‘Fuente’ in de Nieuwe Kerk in Amsterdam, georganiseerd in 1991 ter ere van de vierhonderdste sterfdag van de Spaanse dichter-mysticus Juan de la Cruz . Het kunstwerk verwijst naar een gedicht van De la Cruz, 'De levende vlam van de liefde'.
Daniel Libeskind bouwde het kunstwerk op uit vijf lijnen. Drie smalle kanalen verbinden denkbeeldig de drie Europese steden Almere, de locatie van het kunstwerk, Berlijn, de woonplaats van Libeskind en Salamanca, de geboortestad van Juan de la Cruz. De drie kanalen worden doorsneden door een betonnen strip waarop in het grind een labyrintachtige aluminium sculptuur geplaatst is. De sculptuur symboliseert het zoeken naar de zin van het menselijk bestaan. De vijfde lijn is een wandelpad met bruggen over de kanalen.
Lijnen spelen een belangrijke rol in het werk van Libeskind. De lijn staat voor de grens maar tegelijkertijd voor de verbinding. Zo verbeeld de lijn onder meer de onderlinge relaties tussen mensen en instellingen in de samenleving. Polderland Garden of Love and Fire’ is een plek om te reflecteren op het verleden en te dromen over een betere toekomst.
Daniel Libeskind is op 12 mei 1946 in het Poolse Łódź geboren uit een huwelijk van twee Joodse Holocaust-overlevenden. In 1957 vertrokken zij naar Israël. In 1960 emigreerde de familie naar de Verenigde Staten, waar Libeskind vijf jaar later Amerikaans staatsburger werd. Hij studeerde muziek in Israël en New York, stond als accordeonvirtuoos op de bühne en verliet vervolgens de muziek om architect te worden. Van 1965 – 1970 studeerde Libeskind architectuur aan de Cooper Union School for Architecture in New York en van 1970 – 1972 geschiedenis en architectuurtheorie aan de Universiteit van Essex in Engeland, Groot Brittannië. Sinds 1989 woont en werkt Daniel Libeskind in Berlijn. Libeskind laat zich in zijn werk vaak inspireren door de schilderkunst, de muziek en de wiskunde, maar ook door de historische context van een locatie. In veel van zijn werk speelt de leegte, het niet-aanwezige een grote rol. Libeskind is gefascineerd door de lijn, niet alleen als geometrisch principe maar ook als een uitdrukking van de loop van het leven. Hij ontwierp onder meer het Jüdisches Museum Berlin en het Imperial War Museum te Salford (GB). Ook ontwierp hij voor het Royal Ontario Museum in Canada het Michael Lee-Chin Crystal. Met zijn reputatie als architect van het gedenken was Libeskind de aangewezen man om het World Trade Centre te herbouwen. Op voorspraak van Gouverneur Pataki won hij de prijsvraag uiteindelijk ook, hoewel de jury in eerste instantie voor Ravel Viñoly koos. Het hoofdgebouw, de Freedom Tower, wordt een toren van 514 meter hoog. Het wordt de eerste keer dat Libeskind zich aan een wolkenkrabber waagt. In 1989 heeft hij op verzoek van de gemeente Groningen het masterplan ontworpen voor het project Stadsmarkering, ter gelegenheid van het 950-jarig bestaan van de stad Groningen in 1990. Van tien ontwerpers, onder wie ook Libeskind, zijn rond en in de stad werken geplaatst. Van Libeskind is in 1997 bij Almere het landschapskunstwerk Polderland Garden of Love and Fire onthult.
zondag 17 augustus 2014
Landart in Flevoland 4 - De Groene Kathedraal - Marinus Boezem
Het stond al jaren op het verlanglijstje: de landart kunstwerken van de provincie Flevoland eens in het echt zien. Ik ken ze al jaren vanaf de foto's en internet. Maar afgelopen dinsdag ben ik er met een groepje medewerkers van de Provincie Drenthe en onder de begeleiding van Sophie van Steenderen van DestinationArt dan eindelijk geweest. Prachtig om ze te 'beleven', voorzien van alle informatie die de kunstwerken nog interessanter maken en niet te vergeten met de 'collega's voor één dag' die ook zeer geïnteresseerd waren.
De Groene Kathedraal - Marinus Boezem
Tekst van Flevoland Erfgoed
In 1979 diende Marinus Boezem bij het toenmalige Ministerie van CRM een verzoek in om ergens in de IJsselmeerpolders een Gotisch Groeiproject te realiseren. In eerste instantie hield de Rijksdienst te boot af. Uiteindelijk besloot de dienst in 1986 grond in Zuidelijk Flevoland ter beschikking te stellen voor het project. In overleg met de gemeente Almere werd een kavel tussen de Hoge Vaart en de Tureluurweg als groeiplaats voor de kathedraal aangewezen.
Boezem baseerde zijn Groene Kathedraal op de13e eeuwse Notre-Dame van Reims, één van de beroemdste voorbeelden van de Franse gotiek. Het model van de kathedraal is door Boezem gekozen, omdat hij haar ziet als een hoogtepunt van een door de mens geconstrueerde ruimte.
In april 1987 werden 178 Italiaanse populieren gepland, samen vormen zij de plattegrond van De Groene Kathedraal. De betonnen paden weerspiegelen de kruisribben van de gotische gewelven. De populieren staan voor de zuilen. Elke populier wordt door schelpen omringd, als herinnering aan de golven die hier voor de inpoldering spoelden. Tussen de bomen is gras ingezaaid om de plattegrond beter te laten uitkomen. In 1996 waren de populieren zo hoog dat De Groene Kathedraal opengesteld kon worden voor publiek. De populieren bereikte omstreeks 2006 hun maximale hoogte van ongeveer 30 meter, bijna net zo hoog als de kathedraal van Reims.
In de buurt van De Groene Kathedraal is een contra kathedraal gemaakt. De omtrek van de plattegrond is uitgespaard in eiken- en beukenhagen. Als de populieren na enkele tientallen jaren afsterven en De Groene Kathedraal langzaam tot ruïne vervalt, zal de tweede kathedraal de opvolger van de eerste worden.
Marinus Boezem werd op 28 januari 1938 in Leerdam geboren. In 1954 ging Boezem naar de Vrije Academie Artibus, in Utrecht. Na een jaar stapt hij over naar de Vrije Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag.
Eind jaren vijftig van de twintigste eeuw was Boezem actief als tekenaar en kunstschilder. Samen met Ger van Elk en Jan Dibbets was Boezem eind jaren zestig vertegenwoordiger van de conceptuele kunst. Alles kan kunst zijn. Graag werkte hij met bekende beelden, zoals de kathedraal. Dit is één van de terugkerende gegevens in zijn werk, dat staat voor de perfecte architectonische ruimte en het begin van de groei van de Europese cultuur. Boezem gebruikt dit als podium om zijn hedendaagse ideeën gestalte te geven.
De Groene Kathedraal - Marinus Boezem
In 1979 diende Marinus Boezem bij het toenmalige Ministerie van CRM een verzoek in om ergens in de IJsselmeerpolders een Gotisch Groeiproject te realiseren. In eerste instantie hield de Rijksdienst te boot af. Uiteindelijk besloot de dienst in 1986 grond in Zuidelijk Flevoland ter beschikking te stellen voor het project. In overleg met de gemeente Almere werd een kavel tussen de Hoge Vaart en de Tureluurweg als groeiplaats voor de kathedraal aangewezen.
Boezem baseerde zijn Groene Kathedraal op de13e eeuwse Notre-Dame van Reims, één van de beroemdste voorbeelden van de Franse gotiek. Het model van de kathedraal is door Boezem gekozen, omdat hij haar ziet als een hoogtepunt van een door de mens geconstrueerde ruimte.
In april 1987 werden 178 Italiaanse populieren gepland, samen vormen zij de plattegrond van De Groene Kathedraal. De betonnen paden weerspiegelen de kruisribben van de gotische gewelven. De populieren staan voor de zuilen. Elke populier wordt door schelpen omringd, als herinnering aan de golven die hier voor de inpoldering spoelden. Tussen de bomen is gras ingezaaid om de plattegrond beter te laten uitkomen. In 1996 waren de populieren zo hoog dat De Groene Kathedraal opengesteld kon worden voor publiek. De populieren bereikte omstreeks 2006 hun maximale hoogte van ongeveer 30 meter, bijna net zo hoog als de kathedraal van Reims.
In de buurt van De Groene Kathedraal is een contra kathedraal gemaakt. De omtrek van de plattegrond is uitgespaard in eiken- en beukenhagen. Als de populieren na enkele tientallen jaren afsterven en De Groene Kathedraal langzaam tot ruïne vervalt, zal de tweede kathedraal de opvolger van de eerste worden.
Marinus Boezem werd op 28 januari 1938 in Leerdam geboren. In 1954 ging Boezem naar de Vrije Academie Artibus, in Utrecht. Na een jaar stapt hij over naar de Vrije Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag.
Eind jaren vijftig van de twintigste eeuw was Boezem actief als tekenaar en kunstschilder. Samen met Ger van Elk en Jan Dibbets was Boezem eind jaren zestig vertegenwoordiger van de conceptuele kunst. Alles kan kunst zijn. Graag werkte hij met bekende beelden, zoals de kathedraal. Dit is één van de terugkerende gegevens in zijn werk, dat staat voor de perfecte architectonische ruimte en het begin van de groei van de Europese cultuur. Boezem gebruikt dit als podium om zijn hedendaagse ideeën gestalte te geven.
Landart in Flevoland 3 - Sea Level van Richard Serra
Het stond al jaren op het verlanglijstje: de landart kunstwerken van de provincie Flevoland eens in het echt zien. Ik ken ze al jaren vanaf de foto's en internet. Maar afgelopen dinsdag ben ik er met een groepje medewerkers van de Provincie Drenthe en onder de begeleiding van Sophie van Steenderen van DestinationArt dan eindelijk geweest. Prachtig om ze te 'beleven', voorzien van alle informatie die de kunstwerken nog interessanter maken en niet te vergeten met de 'collega's voor één dag' die ook zeer geïnteresseerd waren.
Sea Level - Richard Serra.
Prachtig werk in beton - hoewel we vooral het werk in Cortenstaal van Serra kennen.
Tekst van Flevoland Erfgoed
Het landschapskunstwerk 'Sea Level' van de Amerikaanse kunstenaar Richard Serra is het eerste kunstwerk dat aan landschapspark De Wetering in 1996 is toegevoegd. De kunstenaar heeft gebruik gemaakt van de oostelijke- en westelijke oever van de watergang in het landschapspark, door aan weerszijde in elkaars verlengde een grijze muur te plaatsen die alleen doorsneden wordt door het water. De twee betonnen muren zijn elk 25 cm dik en 200 meter lang. De top van de muur geeft aan wat ooit het zeeniveau was. De kunstenaar verwijst met de hoogte van de muren naar het feit dat Zeewolde op de zeebodem is gebouwd. Waren de dijken er niet geweest dan zou het dorp tot aan de bovenrand van Serra's kunstwerk onder water staan. De beide onderranden van de muren lopen schuin op- dan wel af. Daardoor lijken de muren de hellende oevers te doorsnijden. Lopend langs de muren kan de beschouwer 'het benauwde gevoel van het je onder de zeespiegel bevinden', dan wel 'het bevrijdende gevoel je boven de zeespiegel te begeven', ervaren.
'Sea Level' is het grootste werk van Richard Serra in Europa.
Richard Serra is in 1939 in San Francisco ( USA) geboren. Van 1957 tot 1961 studeerde hij aan de University of California, Berkeley, Santa barbara. Daarna vervolgde hij zijn studie van 1961 – 1964 aan de Yale University, New Haven, Connecticut. Vervolgens studeerde hij achtereenvolgens 2 jaar in Parijs en Florence.
De Amerikaan Richard Serra is vooral bekend geworden als minimalistisch beeldhouwer, wiens werken de grens met architectuur raken. Zijn enorme staalplaten, die hij zo tegen elkaar plaatst dat ze elkaar in evenwicht houden en de toeschouwer het gevoel krijgt dat hij elk moment verpletterd kan worden, zijn wereld beroemd. Met zijn reusachtige sculpturen vormt en manipuleert hij de ruimte. Het werk is een middel om een bestaande omgeving opnieuw in te delen en tegelijk te ordenen.
Sea Level - Richard Serra.
Prachtig werk in beton - hoewel we vooral het werk in Cortenstaal van Serra kennen.
Tekst van Flevoland Erfgoed
Het landschapskunstwerk 'Sea Level' van de Amerikaanse kunstenaar Richard Serra is het eerste kunstwerk dat aan landschapspark De Wetering in 1996 is toegevoegd. De kunstenaar heeft gebruik gemaakt van de oostelijke- en westelijke oever van de watergang in het landschapspark, door aan weerszijde in elkaars verlengde een grijze muur te plaatsen die alleen doorsneden wordt door het water. De twee betonnen muren zijn elk 25 cm dik en 200 meter lang. De top van de muur geeft aan wat ooit het zeeniveau was. De kunstenaar verwijst met de hoogte van de muren naar het feit dat Zeewolde op de zeebodem is gebouwd. Waren de dijken er niet geweest dan zou het dorp tot aan de bovenrand van Serra's kunstwerk onder water staan. De beide onderranden van de muren lopen schuin op- dan wel af. Daardoor lijken de muren de hellende oevers te doorsnijden. Lopend langs de muren kan de beschouwer 'het benauwde gevoel van het je onder de zeespiegel bevinden', dan wel 'het bevrijdende gevoel je boven de zeespiegel te begeven', ervaren.
'Sea Level' is het grootste werk van Richard Serra in Europa.
Richard Serra is in 1939 in San Francisco ( USA) geboren. Van 1957 tot 1961 studeerde hij aan de University of California, Berkeley, Santa barbara. Daarna vervolgde hij zijn studie van 1961 – 1964 aan de Yale University, New Haven, Connecticut. Vervolgens studeerde hij achtereenvolgens 2 jaar in Parijs en Florence.
De Amerikaan Richard Serra is vooral bekend geworden als minimalistisch beeldhouwer, wiens werken de grens met architectuur raken. Zijn enorme staalplaten, die hij zo tegen elkaar plaatst dat ze elkaar in evenwicht houden en de toeschouwer het gevoel krijgt dat hij elk moment verpletterd kan worden, zijn wereld beroemd. Met zijn reusachtige sculpturen vormt en manipuleert hij de ruimte. Het werk is een middel om een bestaande omgeving opnieuw in te delen en tegelijk te ordenen.
Labels:
Atelier|Helderrood,
Flevoland,
landart,
landschapskunst,
Natuurkunst Drenthe,
Provincie Drenthe,
Richard Serra,
Seal level,
Zeewolde
Locatie:
Zeewolde Zuid, Zeewolde, Nederland
Abonneren op:
Posts (Atom)











